Naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van de wijk vroeg Doete zich af wie er in deze 100 jaar in de wijk hebben gewoond. En wie woonden hier tijdens de oorlog? Welk leed vond hier plaats? Doete dook de archieven in en vond onderduikers en gedeporteerde joodse wijkbewoners en communistische wijkbewoners. Het zijn verhalen geworden. Verhalen van families, van individuen.

Doete besloot daarom om stolpersteine te laten plaatsen in de wijk. Omdat haar vader in een concentratiekamp gezeten heeft, is ze in de oorlogsgeschiedenis van de wijk gedoken. Deze gedenktekens, ook wel struikelstenen genoemd, worden op tal van plekken in Europa voor huizen gelegd van mensen die door de nazi’s verdreven, gedeporteerd of vermoord zijn. Doete is het archief ingedoken en heeft enkele adressen in de wijk, op de Burmanstraat en de Willem Arntszkade, gevonden waar de gedenkstenen geplaatst kunnen worden. “Via via ben ik in contact gekomen met een buurtbewoner van wie zijn opa in het verzet zat. Hij is overleden in mei 1945 in Bergen-Belsen. Daar willen we een steentje voor plaatsen op de Bucheliusstraat.” De groendag, kijk- en ontdek route en steentjes zijn enkele van de activiteiten die de komende tijd moeten plaatsvinden. “Iedereen die wat wil organiseren kan iets oppakken, dus er komen vast nog meer dingen op de agenda.”

Er zullen struikelstenen worden geplaatst in de wijk. Struikelstenen worden geplaatst in het trottoir voor de huizen waaruit de Joden verdreven en vermoord zijn. Natuurlijk struikel je er niet echt over maar het vestigt de aandacht op een stukje veelal vergeten geschiedenis. De meesten in WO II gedeporteerde Joden hebben geen graf. Op deze manier krijgen ze een naam en daardoor blijven zij in herinnering bestaan.
Door deze “Struikelstenen” kunnen vragen van kinderen en volgende generaties worden beantwoord en de geschiedenis uitgelegd. Een wandeling door een doodgewone straat verandert opeens in een reis door de geschiedenis. In Duitsland zijn er inmiddels duizenden geplaatst. Maar ook buiten Duitsland zijn ze nu ook te vinden in Oostenrijk, Hongarije en sinds kort ook in Nederland.

De originele naam van de steentjes is Stolpersteine. Ze liggen over heel Europa verspreid en vormen samen een monument voor de slachtoffers van het Nationaalsocialisme. In totaal liggen er nu ongeveer 75.000 in Europa. Het is een project van kunstenaar Gunter Demnig (geboren in 1947 in Berlijn) die alle steentjes lange tijd alleen en met de hand heeft maakt. Daardoor is er een lange wachttijd als je een steentje aan hebt gevraagd. Sinds 2005 wordt hij geholpen door de bevriende beeldhouwer Michael Friedrichs-Friedländer. En sinds dit jaar helpt Alexander Stukenberg in Nederland, waardoor de productie iets sneller zal gaan. De stenen zijn van beton, met daarop een messing plaatje van 10 bij 10 cm.

Wijkbewoner Doete Regts heeft struikelsteentjes aangevraagd voor de Tuinwijk. 

Voor de woning van Burmanstraat 6 komen steentjes voor Aaltje van Blijdestijn Jakobs en haar dochter Leentje.

Er is een steentje gekomen voor de woning van Bucheliusstraat 4 voor verzetsstrijder Cornelis Antonius Chamboné.

Familie Noach; lees hun verhaal